Nabożeństwa
Wierzymy, że uwielbianie Boga jest obowiązkiem i przywilejem człowieka, który w obecności Boga uniża się w uwielbieniu, pokorze i poświęceniu. Wierzymy, że nabożeństwo jest istotne dla życia Kościoła i że zgromadzenie ludu Bożego dla takiego celu jest niezbędne dla chrześcijańskiej społeczności i duchowego wzrostu.
Wierzymy, że porządek publicznego nabożeństwa nie musi być taki sam we wszystkich miejscach, lecz może być przystosowywany przez Kościół zgodnie z potrzebami ludzkimi i okolicznościami. Język i forma powinny być zrozumiałe, zgodne z Pismem Świętym, ku pouczeniu wszystkich i w zgodzie z porządkiem i Dyscypliną Kościoła.
Wierzymy, że Dzień Pański (niedziela) został ustanowiony z woli Bożej dla osobistego i publicznego nabożeństwa oraz dla odpocznienia od niekoniecznej pracy, i winien być poświęcony dla duchowego wzrostu, chrześcijańskiej społeczności i służby. Jest przypomnieniem Zmartwychwstania naszego Pana i jest symbolem naszego odpocznienia w wieczności. Jest niezbędny dla ciągłości i wzrostu Kościoła Chrześcijańskiego i ważny dla dobra społeczności świeckiej.
(Art XIII i XIV Wyznania Wiary Ewangelickiego Kościoła Zjednoczonych Braci)
Psalm na dziękczynienie Wysławiajcie Pana, wszystkie krainy ziemi!
Służcie Panu z radością, przyjdźcie i radujcie się przed Jego obliczem!
Ogłaszajcie, że tylko Pan jest Bogiem. To On nas stworzył, a my Jego własnością, ludem jego i trzodą Jego pastwiska.
Wejdźcie przez bramy Jego z dziękczynieniem, do przedsionków Jego przybytku przychodźcie ze śpiewem! Dziękujcie Mu, imię Jego wysławiajcie!
Bo dobry jest Pan i wieczny w swej łaskawości, Jego zaś wierność z pokolenia w pokolenie.
(Ks. Psalmów 100:1-5, Biblia Warszawsko-Praska)
|
